Bu sahneyi ( “Mutsuzsak benim suçum… konuşamıyorsak benim suçum…” ) seans odasında gördüğümüzde, çoğu zaman mesele “kim haklı?” değil; ilişkinin duygusal güvenliğinin bozulmasıdır. Gottman çerçevesinde bu tablo genellikle şöyle çalışır: İlişkide bir taraf, stres ve kırgınlık biriktikçe duygusunu eleştiri/şikâyet diliyle (üstü kapalı suçlama, ima, “sen hep…/sen hiç…”) dışarı verir; diğer taraf bunu “problem çözme” çağrısı gibi değil, kişiliğine saldırı gibi algılar ve savunmaya geçer. Savunma işe yaramayınca da sinir sistemi “tehlike” moduna girer; kişi ya yükselir ya da kapanır. Gottman’ın “Dört Atlısı” burada devreye girer: Eleştiri (kişiliğe yüklenme), savunma (kendini aklama/karşı saldırı), bazen aşağılama (üstten bakış, küçümseme), en sonunda da duvar örme (iletişimi kesme, içe çekilme). Özellikle “devamlı suçlandığını hisseden” kişi için iş/telefon/hobi, çoğu zaman keyiften çok kaçış ve regülasyon aracına dönüşür: “Yanlış bir şey söylemeyeyim, yine kavga çıkmasın” diye geri çekilir; geri çekildikçe diğer taraf daha yalnız ve değersiz hisseder; yalnızlık arttıkça suçlama dili sertleşir; sertleştikçe geri çekilme büyür. Yani içerideki asıl döngü şudur: Biri yakınlık talep ederken eleştirir; diğeri eleştiriyi tehdit sayıp uzaklaşır. Bu döngü uzadığında “negatif duygu baskınlığı” oluşur: Nötr bir cümle bile kötü niyetli okunur, iyi niyet görünmez olur, “İyi misin?” sorusu bile geç kalmış bir formalite gibi hissedilir. Eleştiri–geri çekilme döngüsü, çiftlerde en sık çalıştığımız ilişki örüntülerinden biridir. Uygun çerçevede destek almak, bu döngüyü görünür kılar. 📞Randevu oluşturmak için: 0 545 914 20 94 #cinsellik #psikoloji #aileolmak #ailedanışmanlığı #ilkveson