#yavuzsultanselim

YAVUZ SULTAN SELİM'İ ÖLDÜREN ÇIBAN! Yavuz Sultan Selim, saltanatının 8. yılında (1520) Edirne'ye doğru sefere çıkmak üzereyken sırtında bir rahatsızlık hissetmeye başladı. Hastalık, o dönemde şirpençe olarak adlandırılan, halk arasında "aslan pençesi" de denilen bir çıbandı. Bu, genellikle çok ağrılı, iltihaplı ve ölüme yol açabilen bir deri hastalığıydı. Sırtındaki şişliği fark eden Yavuz, sırdaşı Hasan Can Çelebi'den bakmasını rica etti. Hasan Can, parmaklarıyla yokladığında, çıbanın henüz olgunlaşmadığını ve hekimlere gösterilmeden kesinlikle sıkılmaması gerektiğini söyledi. Hasan Can'ın uyarısına rağmen, hastalığın verdiği acı dayanılmaz hâle gelince Padişah, Hasan Can'ın yanında olmadığı bir sırada, kendi özel tellâğı olan Hasan isimli bir hizmetkâra çıbanı sıktırdı. Bu müdahale, enfeksiyonun daha da derinleşmesine ve durumun hızla kötüleşmesine neden oldu. Hamamdan geldikten sonra Hasan Can'ı gören Yavuz Sultan Selim, büyük bir pişmanlık içinde ona dönerek meşhur sözünü söyledi: "Hasan Can, sözünle amel etmedik amma, kendimizi helâk ettik." Bu olaydan sonra padişahın durumu hızla ağırlaştı ve hastalığı ilerledi. Padişah, Çorlu yakınlarındaki Sırtlan Tekkesi'nde ölüm döşeğindeyken, sadece Hasan Can yanındaydı. Hasan Can, Padişahın ölümünün yaklaştığını anlayınca, yanına yaklaştı ve onu Kelime-i Şehadet getirmeye hazırlamak için şu sözü söyledi: ​"Sultanım, artık Cenab-ı Hak ile olmak zamanıdır." Padişah bu söz üzerine büyük bir vakarla şu tarihi cevabı verdi: ​"Ey Hasan Can! Bizi bunca zamandan beri kiminle bilirdin?" dedi ve Kelime-i Şehadet getirerek ruhunu teslim etmişti. Hasan Can, ömrü boyunca bu ana şahit olmanın hüznü ve gururuyla yaşamış, Kanuni Sultan Süleyman'ın kendisine teklif ettiği yüksek makamları dahi reddederek Bursa'sa inzivaya çekilmiş ve orda vefat etmiştir. #yavuzsultanselim #osmanlıtarihi #padisah #tarihçi #tarihibilgiler #tariheyolculuk