Keşke Herkesin Halinden Anlayan Bir Yer Olsaydı..
-
-
-
Kaybolan Formül
1998 yılında, Ankara’daki bir devlet araştırma laboratuvarında çalışan genç bir kimyager, gece vardiyasından çıkmadı. Sabah olduğunda laboratuvar kilitliydi, içeride hiçbir dağınıklık yoktu. Ancak bir şey eksikti: Deney defteri.
Bu sıradan bir defter değildi. Kimyager, endüstriyel atıkları zararsız hâle getiren düşük maliyetli bir kimyasal süreç üzerinde çalışıyordu. Eğer doğrulansaydı, milyonlarca liralık bir çevre sorununu çözebilirdi.
Polis ilk başta “kişisel kaçış” ihtimali üzerinde durdu. Ta ki laboratuvardaki bir detaya kadar: Soğutma sistemlerinden biri kapatılmıştı. Bilinçli olarak. O sistem kapatıldığında deney sonuçları geri döndürülemez şekilde bozuluyordu.
Aylar sonra, aynı yönteme çok benzeyen bir teknik, yurtdışında bir şirketin patenti olarak ortaya çıktı. Formül birebir değildi ama mantığı aynıydı. Patent başvurusunda imza atan isimlerden biri, yıllar önce Ankara’daki aynı laboratuvarda kısa süreli danışmanlık yapmış bir bilim insanıydı.
Interpol devreye girdi. Pasaport kayıtları incelendiğinde, kaybolan kimyagerin laboratuvardan çıktığı gece havaalanına gittiği ama uçağa binmediği ortaya çıktı. Güvenlik kameralarında son kez, danışmanla konuşurken görülüyordu.
Yıllar sonra, bir depoda bulunan isimsiz bir ceset üzerinde yapılan DNA testi sonucu kimyagerin öldürüldüğü kesinleşti. Deney defteri asla bulunamadı.
Bugün hâlâ, o patentli yöntemin aslında kime ait olduğu bilinmiyor. Bilinen tek şey şu:
Bilim bazen gerçeği aydınlatır…
Bazen de gerçeği ortadan kaldırmak için kullanılır.