Tevfik Fikret, 24 Aralık 1867’de istanbul’da doğdu. Babası şair ve öğretmen Mehmet Fikret Bey, annesi Şems-i Fikret Hanım’dır. İlk eğitimini evde aldıktan sonra Galatasaray Lisesi’nde öğrenim gördü ve burada Fransızca ile tanıștı. 1880’li yıllarda edebiyatla ilgilenmeye başladı ve ilk şiirlerini yayımladı. 1885’te Servet-i Fünun topluluğuna katıldı, Namık Kemal ve Ziya Paşa’nın etkisiyle yeni bir şiir anlayışı geliştirdi.
Fikret, özellikle toplumsal konuları işleyen şiirleriyle tanındı. 1890’larda ögretmenlik yapmaya başladı ve Galatasaray Lisesi’nde edebiyat öğretmenliği yaptı. Bu dönemde, bireysel ve toplumsal duyarlılıkları işleyen Rübab-ı Şikeste, Tarih-i Kadim, Haluk’un Defteri gibi önemli eserlerini kaleme aldı. Servet-i Fünun’un sert kurallarına karşı çıkarak daha özgür bir edebi üslup benimsedi.
1908’de II. Meşrutiyet’in ilanıyla birlikte Fikret, yazılarında ve şiirlerinde daha özgür düşünceleri savundu.
Öğrencileriyle ve dönemin aydınlarıyla yakın ilişkiler
kurdu. 1910’larda sağlığı bozulmaya başladı, özellikle kalp hastalığı yaşamaya başladı. 19 Ağustos 1915’te İstanbul’da vefat etti ve Edirnekapı Şehitliği’ne defnedildi.
Tevfik Fikret, Türk edebiyatında Servet-i Fünun’dan Cumhuriyet dönemi şiirine köprü olan, toplumsal ve bireysel duyarlılığı ön planda tutan bir şair olarak hatırlanlır.